Δευτέρα, 30 Ιανουαρίου 2012

Πόσα καφέ χωράει αυτή η πόλη???


Ήταν τα παραλιακά. Μετά ήρθε ο Αγιος Νικόλαος. Πέρα απο τα συνοικιακά τώρα ανοίγουν και έχουν ανοιξει παντού καφετέριες που υποσχονται οτι σερβίρουν τον καλύτερο στο είδος τους. Στην Ιάσωνος, στη Δημητριάδος. Ήρθαν τα καφέ στο χέρι. Και αναρωτιέμαι... Πόσα καφέ χωράει αυτή η πολή τελικά?


Η αλήθεια ειναι οτι στην πραγματικότητα, οι Έλληνες πίνουμε πολύ καφέ. Μας αρέσει να μαζευόμαστε παρέες, και να απολαμβάνουμε τον καφέ μας διαβάζοντας τα νέα σε εφημερίδες, στα netbook μας ή στο κινητό μας, να φωνάζουμε και να γελάμε δυνατά, να χειρονομούμε και να αγκαλιαζόμαστε. Είμαστε ίσως η μοναδική χώρα στον κόσμο στην οποία ένας καφές μπορεί να διαρκέσει εως και 4 ώρες ενώ οι γείτονες μας, οι Ιταλοί,  έχουν τελειώσει το εσπρεσσακι τους σε μόλις 4 λεπτά.

Περνώντας λοιπόν τις προάλλες απο το τελευταίο καφέ που άνοιξε, μου ήρθε ευλόγως το προγούμενο ερώτημα στο μυαλό. Τη στιγμή που τα περισσότερα καφέ στην πόλη έχουν ρίξει την τιμή του καφέ στα 2 ευρώ για να γίνουν πιο ανταγωνιστικοί, και κάνουν συνεχώς προσφορές για να προσελκύσουν πελατεία πώς ένας επιχειρηματιας, εν  μέσω κρίσης αποφασίζει να κάνει μια τόσο μεγάλη επένδυση σε ένα είδος το οποίο σίγουρα δεν θεωρείται πρώτης ανάγκης;

Μήπως λοιπόν, σαν λαός δεν έχουμε πάρει χαμπάρι σε τι καιρούς ζούμε και επιμένουμε να ξοδεύουμε ένα μέγάλο τμήμα του πολύτιμου πλεον μισθού  μας σε κάτι που μπορούμε να φτιάξουμε μόνοι μας ? Ή μηπως είναι η τελευταία πολυτέλεια που μπορούμε να επιτρέψουμε στον εαυτό μας για να μην χάσουμε εντελώς την αξιοπρέπεια μας?

Ότι και να ειναι, θεωρώ πως σαν Έλληνες όλα μπορούμε να τα υποστούμε και να τα περιορίσουμε. Τον καφέ μας, δύσκολα. Είτε είναι φραπέ, καπουτσίνο, εσπρέσο, ελληνικό ή γαλλικό τίποτα άλλο δε μας σώζει απο το κρεβάτι του ψυχοθεραπευτή εφόσον εκεί θα βγάλουμε τα σώψυχα μας και θα νιώσουμε άνθρωποι. Ίσως περιορίσουμε την ποσότητα, απο τους 2 τη μέρα να πίνουμε 2 την εβδομάδα αλλά το κέφι μας δεν θα το χάσουμε.

Το μόνο που θα ήθελα να αλλάξει μόνο ρε παιδιά, και το ζητάω σαν παράκληση,  είναι να κοπούνε τα δήθεν, οι φίρμες και οι μόστρες γιατι όλοι είμαστε ίδιοι. Οι βιτρίνες είναι μόνο για να τις κοιτάς. Κανείς δεν τις παίρνει στα σοβαρά... Καλή απόλαυση...Α και καλές δουλειές σε όλους!
Lia Sunny

Δεν υπάρχουν σχόλια: